گورستان تاريخى آق امام سيجوال ( قراقاشلى ) در خطه گرگان تاريخى سه مكان بنام « آق امام » خوانده مىشوند . يكى در شرق‌ترين نقطه اين استان يعنى در شرق شهر مينودشت و جنوب شرقى گنبد قابوس كه آن‌را قبلا معرفى نموده‌ايم ، دومى در حوالى مراوه‌تپه قرار گرفته و ديگرى در غرب اين استان يعنى در 22 كيلومترى غرب شهر گرگان ، 6 كيلومترى شرق شهر بندر تركمن و در حاشيه روستاهاى سيجوال و قراقاشلى واقع شده است . هرچند اين بقعه و گورستان قديمى آن در منطقه دشتى تركمان‌نشين قرار گرفته ، ولى در گذشته مخصوصا عصر تيموريان در حيطه زيست مردم شيعه استراباد قرار داشت . بعدها در عصر صفويه تراكمه جعفرباى يموت پس از عبور از رود اترك و اندكى بعد با عبور از رود گرگان و قره‌سو ، بتدريج اوبه‌هاى ( روستاهاى ) خود را در حواشى شمال شهر استراباد بنيان گذاردند . روستاهاى قراقاشلى و سيجوال فعلى در حقيقت مشمول همين وضعيت بوده‌اند . امكان اينكه منطقه « ملاكيله » قديم كه محدوده‌اى شامل روستاهاى قره‌سو ( 5 كيلومترى جنوب بندر تركمن فعلى ) تا حوالى سيجوال ، روستاى مهتركلاته و يساقى مىشد ، در عصر تيموريان و سپس صفويه محل نشيمن شيعيان قزلباش بوده باشند بسيار زياد است . قزلباش‌ها نيروهاى اعزامى ترك و مقيم‌شده در نقاط مختلف ايالت استراباد بودند كه در مقابل تهاجم طوايف مختلف تراكمه مخصوصا يموت‌ها ( بويژه جعفرباىها ) مقاومت مىكردند . چون حملات و غارت‌هاى طوايف تركمان از سوى سرحدات شمالى خراسان و استراباد در زمان صفويان شدت گرفت و سرانجام هم باعث عبور جمعى آن‌ها از رود اترك و اسكان در دشت گرگان ( سرزمين بين دو رود گرگان و اترك ) شد ، سلاطين اوليه صفوى مجبور شدند هر از چند گاهى نيروهاى مختلف قزلباش را به اين ناحيه فرستاده تا به همراه قشون محلى جلوى حملات و غارت‌هاى طوايف مختلف تركمان به شهر استراباد و روستاهاى آن‌را بگيرند . در اين باب ضرورت دارد خوانندگان گرامى به كتاب « تاريخ ، فرهنگ و هنر تركمان » به بخش صفويان اثر همين نگارنده مراجعه كنند . در عصر شاه طهماسب دوبار نيروى مسلح به استراباد اعزام شدند و در عهد شاه عباس هم چندبار اين عمل تكرار گرديد و سرانجام هم اغتشاشات و حملات تراكمه كار را بدانجا كشانيد كه خود شاه عباس در سال 1007 ه در راس قشون قزلباش به ناحيه استراباد آمد و از ناحيه شرق اين ايالت ، يعنى حوالى گنبد قابوس به سركوب طوايف و تيره‌هاى مختلف تركمان پرداخت .